Jagers/Verzamelaars

In de tijd dat geschiedenis op school nog werd gezien als een volwaardig vak, werd ons geleerd dat de bevolking van Nederland in de prehistorie met name bestond uit jagers/verzamelaars, althans, het mannelijke deel, want de emancipatie had nog geen opgang gemaakt  in ons gehele land.

Verder in de, toen nog canonloze, historie leerden we dat Darwin ons had geleerd dat genetisch bepaalde gedragingen nog heel lang konden blijven bestaan.

Dit laatste verklaart wellicht het feit dat het begrip “verzamelwoede” een met name onder mannen voorkomende “ziekte”is, welke zich uit in het verzamelen van postzegels, munten, stripboeken en dus ook geluidsdragers in al hun verschijningsvormen.

Reeds gedurende 14 jaar bezoek ik met enige regelmaat zogenaamde platen/CD-beurzen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik dit weliswaar als handelaar doe, maar tevens hetzelfde probleem heb als de kastelein die niet van melk houdt. Kortom: I get high on my own supply.

En ik hoef echt geen dure items tegen te komen, o nee. Schaars misschien, maar vooral apart en niet alledaags. Om een idee te krijgen: Ooit al eens een CD in handen gehad met Bossa Nova bewerkingen van Disney titelsongs? Leuk hoor, zo’n Braziliaans ritme achter “Someday my Prince will come” (ja, heeft  Patricia Paay ook gedaan met een discoritme, en vergeet Miles Davis niet, maar ik dwaal af…)

Of een boxje met de geschiedenis van de ukelele? Uiteraard wordt daarop veel ruimte gemaakt voor de verrichtingen van George Formby, de Britse komiek uit de jaren 30 t/m 50 met dat enorme gebit, maar ook opnames uit de begintijd, toen het instrument nog slechts vanuit Hawaï, het land van herkomst, te beluisteren was.

Dichter bij huis wil ik u trouwens verwijzen naar het Nederlands Theater Instituut in Amsterdam. Zij zijn in het bezit van heel, heel erg veel oude opnames van Nederlandse artiesten van 1900 tot heden. Zo kan men daar muziek aanschaffen van illustere vooroorlogse namen als Pissuise, Bob Scholten, Jacques Urlus en natuurlijk Louis Davids. Het museum is overigens ook de moeite waard om eens te bezoeken.  Ik heb hier inmiddels mijn verzamelaarshart ruimschoots opgehaald.

Ongetwijfeld zal een psychiater enige dwangmatigheid in mijn behoefte aan een brede verzameling aantreffen, maar ik denk dat dit voor veel verzamelaars geldt. Wat te denken bijvoorbeeld van de man die op één van de eerste beurzen waar ik stond uit zijn dak ging omdat hij bij mij het singletje “Silver Machine” van Hawkwind aantrof. Absoluut een aardig nummer, maar…..deze man gaf mij een verhandeling van een half uur over alle 27 persingen die hij inmiddels in zijn bezit had, mijn exemplaar (inmiddels het zijne) was nu net die Duitse herpersing uit 1977 die hij uit Europa nog miste. Nu hoefde hij alleen nog die twee Noord-Koreaanse en die Nepalese….etc. enz.

Of die morsige man in regenjas (ja, sorry, dat is de enige juiste omschrijving) die achtereenvolgens geluidsdragers zoekt van: “Kylie Minook”, “Olivia Nieuwton Djon” en “Britnie Spiers”. Kortom: een blondjes-fetisjist.

Nou ja, ieder het zijne, en als het écht nodig is, heb ik altijd ook een CD met draaiorgelmuziek achter de hand, voor de echte hardcore verzamelaar….