Religie is de bron van al het kwaad. Dat is een mening die nogal veel opgang doet de laatste jaren. Met name in zogenaamde seculiere kringen hoor je het vrij veel.
Iedere keer wordt dan gewezen naar kwalijke zaken als de Taliban-strijders, de moslim-extremisten in Afrika en Azie, de Paus met zijn rare uitspraken over homo’s en de diverse ultrarechtse bewegingen die zeggen vanuit de Bijbel te handelen in de Verenigde Staten.
Vervolgens worden vele normen die ooit vanuit religieus oogpunt zijn ontstaan terzijde geschoven als zijnde verdacht. Zo is het verbod op koopzondagen betuttelend, de regel dat men op zondagochtend geen luidruchtige commerciële activiteiten mag ontplooien achterhaald en het luiden van kerkklokken geeft alleen maar overlast. Bovendien zijn al deze regels, o gruwel!, bedacht door die vermaledijde kerk. Die kerk en/of die moskee die al jarenlang hebben aangetoond dat er alleen maar bloeddorstige manipulerende gekken in huishouden zonder enig mededogen met wie dan ook.
Ja?
Nu wil ik u even meenemen naar een andere tijd. Een tijd van 40 jaar geleden, toen het aantal religieuzen juist hoger was dan het aantal seculieren. Denk aan uw eigen straat, waar je veel mensen op zondag, die lekkere rustige dag van de week, ’s ochtends de deur uit zag lopen naar de kerk. Op de achtergrond klonken de kerkklokken en de wereld was nog erg overzichtelijk. Ja, als kind ging je, als het mooi weer was, de straat op, je verveelde je eigenlijk een beetje, want al je vriendjes waren naar hun oma. Die overigens zelf die ochtend mee was gegaan naar de kerk. Zij was meestal niet echt het prototype Taliban-strijder of inquisitie. Toch was ze zo religieus als de neten. Ze hing heel erg de rust op zondag aan en vanuit de gemeente waar ze lid van was, werd veel gedaan om mensen bij te staan, een bloemetje voor de zieken, een huisbezoek als het nodig was.
En geloof me, het merendeel van de gelovigen, wat zeg ik, het merendeel van de mensen zit nog steeds zo in elkaar. Heel gewoon, zonder enige narigheid.
Wat zegt u? Dat waren andere tijden? 40 jaar geleden was de wereld sowieso overzichtelijker? Maar is de religie sindsdien dan veranderd? Of….zou de wereld veranderd zijn??? Of…..zou de media ons heel veel meer beïnvloeden dan we zelf willen weten? En dus alle ellende van de wereld over ons uitstrooien zonder enige restrictie?
En komt die ellende dan alleen voort uit religie? Of zouden het soms andere krachten zijn? Zou het kunnen dat er iets teveel commerciële belangen bestaan in de wereld? Belangen die ervoor zorgen dat Irak en Afghanistan wel worden binnengevallen en Sudan en Mali niet? Waarna de plaatselijke bevolking zich in razernij en wanhoop wendt tot de eerste die zegt te willen helpen? En die persoon blijkt dan een wapenhandelaar te zijn die er alle belang bij heeft dat oorlogen blijven bestaan? En die heeft bovendien veel geld nodig, dat men kan verdienen door in drugs te handelen? Gewoon een paar vragen….
En worden vrouwen in Afrika soms slecht behandeld omdat hun mannen een godsdienst aanhangen? Of omdat de cultuur ter plekke een stuk masculiener is dan de onze? En werden de Joden vermoord omdat ze Jezus hadden vermoord? Of waren er maar een paar mensen die zo dachten en was er juist veel verzet vanuit de Bible belt???
Enfin….ik kan nog even doorgaan. Ik bedoel maar te zeggen: ja hoor, er wordt een hoop kwaad gedaan met als kapstok de Bijbel, de Koran of de Tora. Maar uiteindelijk zijn het mensen die het doen, mensen als Joseph Stalin, Mau Zedung, Pol Pot, Khomeini en Adolf Hitler. Mensen die misschien wel, maar vaak ook niet, vanuit religie werken. Maar bovenal mensen die vanuit machtswellust werken. En hun nare daden hadden ze echt ook uitgevoerd als er geen boek was, alleen een mens!
Genoemde boeken zijn naar mijn idee in verreweg de meeste gevallen juist kapstokken voor mededogen, zorgzaamheid en menselijkheid.
En wat betreft de zondagsrust: waarom moet hier altijd een Christelijk tintje aan gehangen worden? Waarom kunnen we niet gewoon, zoals in Engeland veel gedaan wordt, zeggen: “Ja, dat is nu eenmaal traditie, zo doen we dat al jaren en zo blijven we het doen!”
Punt, uitroepteken en zo is het. Bovendien blijven veel kleine winkeliers dan bestaan.
Dat levert in ieder geval één dag per week op dat we tot rust kunnen komen. En dat hebben we heel hard nodig, in deze door de media beheerste nare tijden.
Ik wens u nog een prettige (zon)dag.
