Mensen zijn wel eens nieuwsgierig naar het waarom van een platenzaak. Waarom verspilt iemand zoveel geld en tijd aan het instandhouden van een overduidelijk slechts 20e-eeuwse relikwie?
Ik kan niet voor alle platenhandelaren spreken maar naast natuurlijk de muziek is mijn antwoord steevast: De mensen en hun verhalen!!!
Laat mij u meenemen naar een regenachtige dag waarop onze deur weliswaar gesloten was met het oog op de nattigheid maar het gemoed ondanks het weer goed was. De deur werd geopend door iemand die ik zonder laatdunkend te willen klinken niet anders kan aanduiden dan "een mannetje".
Weggelopen uit een door Carmiggelt geschreven scene in een Bert Haanstra-film, stoffen beige regenjas, bijpassende paraplu en schoenen, een ooit standvastige bedoelde maar inmiddels tot inkeer gekomen druipsnor en teneinde het geheel af te maken een zwarte hoornen bril.
Toch keek hij blijmoedig de wereld in toen hij zei: "Dag mijnheer, dit is nu echt heel curieus wat me net gebeurt. Ik loop langs uw etalage en zie een aantal best interessante zaken maar vooral een mooie LP van Louis van Dijk: Louis van Dijk Plays The Beatles."
Het was omzetmatig een vrij mager dagje dus ik verheugde mij al in wat munten uit zijn zak en zei: "Jazeker, dat is een mooi exemplaar. Hij kost 5 Euro als u hem hebben wilt".
Maar nee, dat was niet de bedoeling, de man verklaarde dat hij de plaat reeds bezat maar ergens op zolder had liggen en er eigenlijk al heel lang niet meer aan gedacht had. "En dan zie ik hem bij u in de etalage liggen, zomaar. Dat is bijzonder, toch?" Ik beaamde dat dat eigenlijk best wel apart was en vroeg hem of ik hem verder ergens mee kon helpen. "Nou, nee, ik draai al jaren geen platen meer. Maar om hier nu een plaat van zo lang geleden te zien liggen....enfin, ik vond het, zoals gezegd, vrij curieus. Ik wens u verder een heel prettige dag en het was fijn u even te spreken."
Hij vertrok weer. Toen hij de deur opende leek het echter, heel even, alsof de wereld buiten het raam ineens zwart-wit werd. Ik zag ineens een oude Opel Kaptein en een Citroen Traction Avant aan de overkant parkeren en ik meende zelfs de geluiden te horen vanuit garage de Witte waar ze een Magirus Deutz onder handen namen.
Heel even...en toen was hij weg en was de garage weer een boekenwinkel geworden die voorheen, lang geleden, mijn winkel bevolkte...
Ik hoor u denken: Geen omzet. Wat schiet een winkelier hier nu mee op???
Voor mij zijn dit soort momenten echter goud waard! Het mannetje heeft zich inmiddels onwrikbaar in mijn geheugen genesteld en duikt daarin soms nog op, mij een kleine glimlach ontlokkend.
